Interpellatie over de het mes "Urban Pal" in de Kamer van Volksvertegenwoordigers

In de kamer van volksvertegenwoordigers vond in de kamercommissie Justitie op 22 april ll. een discussie plaats over het al dan niet verboden moeten worden van een bepaald type mes.

Het niveau van het "debat" was opnieuw tekenend voor de manier waarop aan politiek wordt gedaan, en toont aan dat de agenda van de kamerleden meestal ingegeven is door hetgeen journalisten schrijven dan door de echte problemen. In weinig gevallen doen de betrokken parlementsleden enige moeite om na te kijken of hetgeen in de kranten staat ook juridisch correct is en met de werkelijkheid overeenstemt. Het blijft verbazing wekken hoe vaak klakkeloos sommige beweringen in kranten voor waar worden gehouden.

U vindt de weerslag van deze interpellatie in het beknopt verslag van de commissievergadering op deze link>

Waarover gaat het ?
Sedert jaren is er een klein mesje op de markt onder de naam "Urban Pal". Het is een dolkvormig mes met een lemmet van 4 cm, met een greep die kan worden vastgeklemd. Begin april verscheen in diverse kranten een artikel waarin werd aangekaart det het schandalig is dat een Brusselse rechter deze wapens toelaat.

Dit verhaal illustreert opnieuw dat de media het nog steeds moeilijk hebben om een gerechtelijke uitspraak en een wetgeving op de juitse manier te duiden. Volgens art. 3, §2 van de wapenwet is de "urban pal" een vrij verkrijgbaar wapen, net zoals alle andere blanke wapens waarvoor geen bijzondere regeling geldt. Vrij verkrijgbare wapens mogen enkel gedragen worden als er een wettige reden is voor deze dracht (zie artikel 9 wapenwet). Ze mogen ook niet via het internet worden verkocht of te koop worden aangeboden (zie art. 19, 1° wapenwet).

De betrokken journalisten leiden hieruit af dat het dus toegelaten zijn om dergelijke "urban pal" te dragen als een "noodzakelijke gezel om de stadsjungle te overlegen" (dixit de promotie voor deze mesjes in de VS).

Niet is natuurlijk minder waar. Regelmatig veroordelen de rechtbanken in dit land allerhande delinquenten die messen bijhebben, of trekken om hun "overlevingsdrang", al dan niet binnen de stadsjungle, te laten gelden. Zo werd b.v. gevonnist dat iemand die een mes bijheeft om een drankgelegenheid te bezoeken geen wettige reden heeft voor de dracht van het mes.

In zijn antwoord legt de minister van justitie de juiste draagwijdte van de wettekst uit. Hij wijst erop dat de dracht verboden is.

Eveneens wordt melding gemaakt van de mogelijkheid om het mes bij KB te verbieden, wat sommige parlementsleden alvast een zeer goed plan vinden. Wel kan dergelijk KB enkel worden genomen na raadpleging van de adviesraad voor wapens. Eveneens is vereist dat de wapens een "nieuwe" en "ernstige" bedreiging voor de openbare orde vormen. In casu kan de minister dat niet aantonen. Immers, een "urban pal" is intrinsiek niet gevaarlijk dan om het even welk ander zakmes of compact voorwerp dat gebruikt kan worden om iemand te verwonden.

In elk geval, het dragen van een "urban pal", of van om het even welk ander wapen, om de stadsjungle te overleven zal zeer waarschijnlijk niet voldoende zijn om een wettige reden aan te tonen. Zoals de minister terecht opmerkt, is vervolging mogelijk voor verboden wapendracht (gevangenisstraffen tot vijf jaar en geldboetes tot 25.000 EUR).