Nieuwe regeling passief wapenbezit
Krachtlijnen
- "Zwarte wapens" (zonder vergunning, terwijl een vergunning nodig is) kunnen regulariseerd worden tot 31 oktober 2008 via de lokale politie
- De regeling voor passief wapenbezit houdt in dat men aan alle voorwaarden voor een vergunning moet voldoen, maar geen wettige reden hoeft op te geven
- Passieve wapenbezitters kunnen mogen geen munitie aankopen of bezitten
- Wapens die legaal voorhanden gehouden werden vóór 9 juni 2006 (via "model 4", of vroegere "jacht- of sportwapens") vallen steeds onder de regeling voor passief wapenbezit
- Wapens die na 9 juni 2006 verworven zijn, vallen enkel onder de regeling bij erfenis, of indien het wapens betreft die door een jager of sportschutter voorhanden gehouden werden
- Voor vroegere "jacht- en sportwapens" kan de passief wapenbezitter er belang bij hebben om nog voor 31 oktober 2008 een vergunning zonder munitie aan te vragen.
Geregistreerde gebruikers kunnen de volledige tekst vinden via deze link
Dé grote innovatie van de vernieuwde wapenwet is dat het passief wapenbezit wordt toegelaten. "Passief wapenbezit" betekent het bezit van een wapen zonder dat de bezitter ervan een activiteit met deze wapens uitoefent (zoals b.v. jagen of schieten). In de logica van de wapenwet 2006 was passief wapenbezit onmogelijk. Immers, de aanvrager van een vergunning moest steeds één van de in de wet opgesomde wettige redenen opgeven. De in de praktijk meest voorkomende redenen (jacht en faunabeheer, of sportief en recreatief schieten) vereisen activiteiten met het wapen. In de praktijk betekende dit voor vele wapenbezitters dat ze zich verplicht bij een schietclub moesten aansluiten om hun wapens te kunnen behouden.
In een arrest van 19 december 2007 heeft het Grondwettelijk Hof artikel 11 van de wapenwet gedeeltelijk vernietigd (zie Grondwettelijk Hof, arrest 2007/154). Het Hof oordeelde dat de wapenwet in strijd was met de Grondwet doordat “het behoud van een legaal voorhanden gehouden wapen in een vermogen” niet als een wettige reden in aanmerking wordt genomen “wanneer de aanvraag tot het verkrijgen van een vergunning tot het voorhebben van een wapen betrekking heeft op een vergunningsplichtig wapen zonder munitie”.
Deze uitspraak noopte de wetgever tot een oplossing voor het “passief wapenbezit”, zodat het mogelijk moet blijven dat iemand een legaal wapen in zijn patrimonium behoudt.
In een tweede paragraaf lichten we toe in welke gevallen de regeling van toepassing is op vroeger wapenbezit, en op "nieuw" wapenbezit.
De "passieve wapenbezitter" is eigenlijk houder van een wapenvergunning die is afgegeven zonder dat een wettige reden werd opgegeven. Hij moet alle wettelijke verplichtingen die voortvloeien uit de wapenwet naleven. Hij zal ook het voorwerp uitmaken van de vijfjaarlijkse periodieke controles en een retributie dienen te betalen. De passieve wapenbezitter mag geen munitie bezitten. Deze nota beschrijft verder het statuut van de passieve wapenbezitter. De regelgeving van toepassing op de passieve wapenbezitter wordt in een derde paragraaf besproken.
In een vierde paragraaf beschrijven we de regelgeving die van toepassing is bij vererving van een wapen.
De vijfde paragraaf bespreekt de regeling voor jagers en sportschutters die niet langer actief zijn
Klik hier om de volledige tekst in pdf formaat te downloaden